2- Genler deðiþtirilerek bir organizmaya istenilen özellikler kazandýrýlabilir.
3- Genetik mühendisliði , bilimadamlarýnýn genleri bir organizmadan alýp diðerine aktarmalarýna imkan veren bir teknolojidir.
4- Bu teknoloji ; nükleik asit hibridizasyonu , rekombinant DNA , PCR , hücre kültürü ve monoklonal antikor tekniklerini içerir .
5- Bunlardan en baþarýlý ve yaygýn olanrekombinant DNA tekniði ; restriksiyon enzimlerini kullanarak “gene splicing” de denilen DNA’nýn istenilen bölgesinin kesilip çýkarýlmasý ve kesilen parçanýn ligaz enzimi kullanýlarak “vektör” adý verilen taþýyýcý bakterinin plazmidine yapýþtýrýlmasý iþlemlerini içerir. Daha sonra plasmid bakteri içine yerleþtirilerek rekombinant DNA’nýn normal hücresel aktivitesine devam etmesi saðlanýr.
6- Bugün genetik mühendisliðinin bitki ve hayvanlarda uygulanmasýyla daha iyi ve saðlýklý yiyecekler, daha güvenli temiz bir çevre ve saðlýk alanýndaki geliþmeler insanlara sunulmuþtur.

Biyoteknoloji giderek genetik mühendisliði uygulamalarýnýn týbbi zirai ve endüstriyel biyolojik maddelerin üretilmesi amacýyla kullanýlmasýný kapsamaktadýr. Bu nedenle 20. yüzyýlýn son yýllarýnda biyoteknoloji uygulamalý ve disiplinlerarasý bir alan ‘’moleküler genetik’’ ve ‘’rekombinant DNA teknolojisi’’ olarak tanýmlanmaktadýr. Artýk bu teknoloji bir organizmanýn genomlarýnda bulunan tüm bilgileri ve þifreleri deðiþtirmeyi; ayný ya da farklý cinse ait organizmalara DNA sekanslarý veya genleri aktarmayý istenilen DNA baz sýralarýný veya genlerini çýkarmayý baþka organizmalara aktarmayý ya da birleþtirmeyi; DNA ve RNA baz sýralarýný belirlemeyi gen haritalarý çýkarmayý; transgenetik hayvanlar bitkiler mikroorganizmalar üretmeyi genetik düzeyde embriyolarda düzenlemeler yapmayý yeni fenotip ve genotipte canlýlar oluþturmayý proteinler enzimler antibiyotikler hormonlar gibi tanýlama tedavi koruma ve araþtýrmalarda kullanýlan maddeler kimyasallar üretmeyi olanaklý kýlmaktadýr.
Biyoteknolojide ulaþýlan aþama ve sürdürülen çalýþmalar 21. Yüzyýlý þekillendirecek devrimsel geliþmeleri içermektedir.

Ýstenilen özellikte organizma yaratmak amacýyla istenilen genleri kromozomlara ekleme yöntemlerini kapsayan uðraþlarýn tümü, genetik mühendisliði çatýsý altýnda toplanmaktadýr. Gregor Mendel’in özellikle bezelye bitkileri üzerinde yaptýðý çaprazlama çalýþmalarýnýn amacý temel genetik kurallarýný keþfetmekti. Elde edilecek bulgularla doðanýn imkan verdici en üstün kalitedeki ürünü çok sayýda elde fikrine de hizmet ediyordu. Fakat yapýlan çalýþmalar ayni tür içindeki bitkiler ile kýsýtlý kalmaktaydý. Yýllar boyunca organizmalar da istenilen niteliklerin elde edilmesi çalýþmalarý tür içinde kýsýtlý kalmýþ ve büyük ölçüde rastlantýya dayanmýþtýr Bu kýsýtlamanýn bilincine varan araþtýrmacýlar çalýþmalarýný tür engelini kýrma yolunda çabalara yöneltmiþtir. Genetik mühendisliði diye bir terimin kullanýlmadýðý ve bugünkü anlamda çalýþmalarýn henüz yapýlmadýðý yýllarda özellikle bitki ýslahçýlarý çeþitli teknikler geliþtirerek doðal olarak eþleþmeyen türlere ait organizmalar arasýnda gen aktarýmlarý (yapay tozlaþtýrma) gerçekleþtirmiþlerdir. Elde ettikleri rekombinant bireyleri eþeyli üreme(çiftleþme) yöntemi ile üretmeyi baþarmýþlardýr. Bu þekilde doðal olarak meydana gelemeyen gen kombinasyonlarý elde etmeye yönelik uðraþlar, bir anlamda genetik mühendisliðinin baþlangýcý olarak kabul edilebilir. 1960’li yýllarda somatik (2n kromozoma sahip vücut hücreleri=diploid) hücrelerin birbirleriyle kaynaþabildiði (Füzyon yöntemi) ortaya konulmuþ ve genetiðin biliminin bir alt birimi olan somatik hücre genetiðine dayanarak, gen aktarým çalýþmalarý somatik hücre düzeyine indirilmiþtir. Bu çalýþmalar eþeyli üremenin dýþýndaki yollardan yararlanýlan ilk çalýþmalardý. 1970’li yýllarýn baþýnda ise, o yýllara kadar oluþan temel ve teknik bilgilerin birikiminin yardýmýyla, amaçlanan genetik yapýya uygun gen kombinasyonu yaratýlmasýna yönelik çalýþmalar moleküler düzeye inmiþtir. DNA nin üç boyutlu moleküler yapýsýnýn keþfi, replikasyon, rekombinasyon yeteneklerinin aydýnlatýlmasý, genin iþlevsel tanýmýnýn yapýlmasý, gen anlatýmýnýn ve düzenlenmesi iþlevlerini açýklýða kavuþturmuþ, böylelikle rekombinant DNA teknolojisinin geliþimine de ön ayak olmuþtur. Rekombinant DNA teknolojisi, gen klonlamasi, DNA klonlamasi, genetik manipülasyon ve en popüler olarak da genetik mühendisliði terimleri bir çok bilim adamý tarafýnda çoðunlukla es anlamlý olarak kullanýlmaktadýr. Genetik Mühendisliði; genetik analiz yapmak ya da istenilen özellikte organizma geliþtirmek amacýyla, bir tür içinde veya farklý türlere ait organizmalarýn genleri üzerinde, planlý yürütülen çalýþmalardýr. Bu teknolojinin uygulama alanlarý, temelde, ekonomik bakýmdan önemli organizmalarýn ve onlarýn özelliklerinin geliþtirilmesini kapsamaktadýr. Genetik mühendisliðinin etkilediði uygulama alanlarýnýn baþýnda endüstri gelmektedir. Çeþitli endüstriyel ürünlerin (ilaç,besin vb.) istenilen nitelikte ve bol miktarda elde edilmesine yönelik çalýþmalar endüstri sektörünün bu teknolojiye büyük yatýrýmlar yapmasýna yol açmýþtýr. Tipta ,özellikle kalýtsal hastalýklarýn tanýsýnýn konmasýna olanak saðlamakta ve bu hastalýklarýn tedavisi açýsýndan da ileriye yönelik ümit vermektedir. Tarým ve hayvancýlýkta da istenilen niteliklere sahip bitki ve hayvanlarýn yetiþtirilmesinde büyük ölçüde kullanýlmaktadýr. Bunlara ek olarak, çevre kirlenmesinin önlenmesi, madencilik vb. daha bir çok alanda genetik mühendisliðinden yararlanýlmaktadýr. Bir Amerikan firmasý, mýsýr yada daha baþka tahýllarýn köklerinde yasayan Pseudomonas fluorescens türü bakteriye, normalde toprakta yasamayan, ama böcek öldürücü bir zehir sentezleyebilen Bacillus thuringiensis adli bakterinin zehir kodlayan gen bölgesini eklemiþtir. Genetik yapýsý deðiþtirilerek tarlalara býrakýlan Pseudomonas fluorescens, tahýllarýn köklerine zarar veren mayýs böcekleriyle mücadelede çiftçilerin en büyük yardýmcýsý olmuþtur. Tarýmcýlýkta etkin baþarýlarýn elde edilmesinde büyük katkýsý olan genetik mühendisliði, ayni basariyi hayvancýlýk sektöründe henüz saðlayamamýþtýr. Bunun nedeni genetik araþtýrmacýlarý, henüz naklettikleri genin kromozomda nereye girdiðini kontrol edememeleri dolayýsýyla da yanlýþ proteinlerin sentez edilmesidir. Yanlýþ proteinler, üretilen hayvanlarýn fizyolojilerinde ve morfolojilerinde istenmeyen olumsuz sonuçlarýn görülmesine sebep olur. Rekombinant DNA teknolojisinde izlenen olaylar dizisi genelde,bir organizmadan elde edilen ve içinde istenilen geni taþýyan DNA parçalarýnýn, taþýyýcý özellikte bir DNA molekülüne baðlanarak rekombinant DNA oluþturulmasý, rekombinant DNA moleküllerinin uygun bir konak hücreye sokularak orada çoðaltýlmasýdýr. Çoðaltýlan genler (DNA parçalar) ile kitaplýklar oluþturulmaktadýr. Bu olaylar dizisine genel olarak gen klonlamasi adi verilir ve neticede çeþitli genlere ait bir kitaplýk oluþturulur. Genetik Mühendisliðinde yürütülen çalýþmalarýn aþamalarý sýrasýyla þöyledir:

Gen izolasyonu: Ýstenilen geni taþýyan DNA parçalarýnýn elde edilmesidir. Bu amaç için çeþitli yollar kullanýlýr. Bunlardan biri izole edilip saflaþtýrýlmýþ DNA moleküllerini çift zincirli yapýlarýný bozmadan parçalamaktýr. Bunun için özel enzimler kullanýlmaktadýr. Bu enzimler DNA molekülünde özel nükleotid dizilerini tanýr ve orada kesmeler yapar.

Rekombinant DNA moleküllerinin oluþturulmasý: Ýzole edilen geni taþýyan DNA parçalarýnýn çoðaltýlmasýný saðlamak üzere onlara taþýyýcýlýk görevi yapacak uygun DNA moleküllerine baðlanmasýyla elde edilen moleküllere rekombinant DNA adi verilmektedir. Buna göre, genetik mühendisliðinde rekombinant DNA kavramý doðal olarak birlikte bulunmayan (farklý kökenli) DNA molekülleri arasýnda ,laboratuar koþullarýnda yaratýlmýþ, yeni bir düzenlemeyi (birliði) ifade eder. Geni taþýyacak DNA molekülleri virüs DNAlarý, plazmidler ve cosmidlerdir.

Uygun bir hücreye sokulmasý: Rekombinant DNA moleküllerinin konak hücreye sokulmasýnda vesiküller veya küçük ve suda erimeyen lipit(yað) yapýsýnda cisimler olan lipozomlar kullanýlýr. Lipozomlar hücrelerle(özellikle hayvan hücresi) kolaylýkla kaynaþýr ve DNA hücre içinde serbest duruma geçer. Son yýllarda mikroenjeksiyon tekniði baþarýyla kullanýlmaktadýr. Genin konak hücre içine çok ince iðne ile enjekte edilmesidir. Bakteriyofajlarin (Virüs) konak hücrelere de kendini esleyebilmesi esasýna dayanarak genin, virüs içine yerleþtirilip rekombinant DNA molekülünün oluþturulmasý ve istediðimiz geni taþýyan fajýn, konak hücreye girmesi ile saðlanýr. Bu yönteme Transfeksiyon adi verilmektedir.

Çoðaltýlan genlerin seleksiyonu: Konak hücrede istenilen genin bir çok kopyasý oluþturulmasýndan sonra bu genlerin izole edilmesi gerekmektedir. Bunun için daha önceden radyoaktif olarak iþaretlenmiþ genler(marker) kullanýlmaktadýr. Bu iþaret geni U.V. ýþýðýnýn altýnda kendini belli edeceðinden kolaylýkla yeri saptanabilmektedir. Saptanan gen özel enzimler yardýmý ile yabancý genden arýtýlýr ve saf olarak elde edilir. Bir diðer yöntem ise genin anlatým yapmasý ile konak hücrede fenotipik (gözlemlenebilen özellikler Ör:hücrede mavi renk plaklarý oluþturmasý) deðiþikliler oluþturmasý ile klonlanan hücreler ile klonlanmayanlar birbirlerinden ayrýlabilir. Bütün bu iþlemlerden sonra gen bankalarý (genom kitaplýðý) oluþturulur. Kitaplýk bir organizmanýn tüm genotipini DNA dizilerinin tümünü yada bir kýsmýný içeren DNA klonlari topluluðudur. 1997 Þubat ayýnda kuzu Dolly’i ortaya çýkaran klonlama teknolojisi ve ertesi yýl insana ait embriyonik kök hücresi kültürü oluþturulmasý genetik mühendisliðinde iki büyük atilimi gerçekleþtirmiþtir. Özellikle embriyonik kök hücreleri blastosistlerden, kiþiye özel organ ve dokularýn üretilmesi ile organ baðýþýnda sürekli olarak sorun yaratan doku uyuþmazlýðý sorununun ortadan kalkmasý, bu beklentiye temel oluþturuyor. Tedavi amaçlý klonlama fikrinden tam uyum içindeki yeni dokularýn yaratýlmasý düþüncesine geçiþ ile yeni umutlar doðmuþtur. Bu yöndeki çalýþmalarýn neticeye ermesi ile bireyin kendi hücrelerinden üretilmiþ organlarýn nakli ile hasarlý organlarýn deðiþimi mümkün olacaktýr. Farklý histolojik karakterleri sergileyen hücrelerimizin aslýnda ortak bir DNA programýna sahip olmasý, klonlama tekniklerine gerek kalmaksýzýn, nükleotid dizilerde yapýlacak deðiþikliklerle arzu edilen tipte hücrelerin elde edilebilmesi mümkün olacaktýr.